Köyün adı, bağlı olduğu ilçe: MAMURİYE KÖYÜ, GÖLCÜK
Köyün etnik kökeni, geldikleri yer: 1877-78 Osmanlı Rus Harbinden sonra Kafkasya’dan Gölcük çevresine göç eden Gürcüler tarafından kurulmuştur.
Köyün kuruluş yılı: 1888
Köyün kısa tarihçesi: Köyün Batum’un Maradit nahiyesi Murgivet Köyü’nden gelen 93 Harbi muhacirleri tarafından kurulduğu bilinmektedir. Köyün adı “mamur” (imar edilmiş) “iye” eki ise (kale-şehir) den almış olup, eskiden köy içinde bulunan gölün etrafında kurulu evlerden oluştuğundan bu ismi almıştır. Bir başka kaynağa göre ise köyün adı ‘şenlikli bayındır yer’ anlamına gelir. Köy, 1919 yılında 33 hane ve 211 nüfus barındırmaktadır.
Köyün yerleşimi (planı ve açıklamaları): Cami yapısı ve yakınında bulunan köy kahvesi ve misafirhanesi köyün odak noktası olarak bir köy meydanı oluşturmaktadır. Evler ise köy yolları boyunca dağınık fakat yol hattını takip eden bir düzen içinde yerleşmiştir. Okul yapısı ise merkezin dışında konumlanmakta olup civar köylerdeki çocuklara da hizmet vermektedir.
Toprak kayması nedeniyle yıkılan ilk caminin yerine ikinci bir cami inşa edilmiştir. Bugünkü mevcut cami köyün ilk camisinin yakınında konumlanmaktadır. Eski caminin yanında köy kahvesi ve kahvenin alt katında uzaktan gelen ziyaretçiler için misafirhane olduğu tespit edilmiştir. Fakat bu iki mekân bugün yerinde mevcut değildir.
Mezarlığın karşısında köyün ilk inşa edilen okulunun olduğu tespit edilmiştir. Bugün yerinde olmayan okula Siyretiye, Ümmiye köyü ile birlikte civardaki üç köyün çocukları gitmektedir. İlerleyen yıllarda her köye ayrı okul yapılmakta olup 60’lı yıllarda Mamuriye’ye yeni yerinde bir okul inşa edilmiştir. Bugün mevcut olan bu okul kullanım dışıdır. Meyvecilikle uğraşan köyde Gürcülerin ilk geldiklerinde ektikleri eski bir dut ağacı tespit edilmiştir.
Köydeki mevcut eski köy evlerinden koordinatları ve iç mekan analizleri için sahiplerinden izin alınan 2 örnek evin tespiti yapılmış ve yeri haritada işaretlenmiştir.
Köyün öne çıkan sosyokültürel öğeleri: Mamuriye Köyü’nde mekânsal pratikler, Gürcü kökenli yerel kültürün etkisiyle şekillenmiştir. Bu kültürel aidiyet, gündelik yaşamın mekâna yansıyan örgütlenişinde belirgin biçimde hissedilmektedir.
Meci adeti: İmece usulü toplu çalışmayı ve dayanışmayı ifade eder. Bu gelenekler, avlu ve bahçe gibi ortak alanların sosyal etkileşim ve kolektif üretim mekânları olarak kullanılmasını sağlamıştır.
Heyamola geleneği: düğün sonrasında gelinin aile evine topluca gidilerek gelen misafirlere geleneksel yemekler ikram edilmektedir.
