Köyün adı, bağlı olduğu ilçe: İHSANİYE KÖYÜ, KARAMÜRSEL İLÇESİ
Köyün etnik kökeni, geldikleri yer: Köyün kurucuları Bosna Trebinye’den Türkiye’ye gelmiş ve Boşnak ailelerini bu köyde toplamıştır. Köyü Mostar ve Travis’ten gelen aileler oluşturmuştur.
Köyün kuruluş yılı: 1880-1895
Köyün kısa tarihçesi: 1875 yılında Berlin Antlaşması’ndan sonra Bosna’da çıkan olaylar üzerine Müslümanlar bu bölgeyi terk etmek zorunda kalmış ve Il. Abdülhamit zamanında İstanbul’a gelmiştir. İhsaniye köyü, II. Abdülhamit tarafından İstanbul’a göç edenlerin arasında bulunan Hacı Ömer Ağa’ya kurdurulmuştur.
Hacı Ömer Ağa, İstanbul’a geldikten sonra Hasan Efendi ve Mustafa Efendi ile birlikte sarayda muhafız olarak görevlendirilmiştir. Osmanlı yönetimi tarafından Gazilik ünvanı ile onurlandırılan Hacı Ömer Ağa’ya aile yakınlarının yerleşebilmesi için verilen ve öncesinde bir devlet çiftliği olan araziye İhsaniye (bağışlanmış) adıyla 1895’te bir köy kurulmuştur. Bölgeye iskân ile gelen Boşnak köylerinin sonuncusu olduğu için göçmenler tarafından İhsaniye’ye “Novoselo” (Yeniköy) denilmekteyken köyün kurulması sonrası yeni adı kullanılmıştır. Köy kurulduktan sonra Hacı Ömer Ağa, diğer Boşnak aile bireylerini de bu köyde toplayarak yerleşmelerini sağlamıştır. Köyün ilk kuruluşunda devletin ev yapılabilecek yerleri gösterip malzeme yardımında bulunması ile köylü kendi evlerini kerpiç malzemeler kullanarak yapmıştır. 2000 yılı nüfus sayımında 304 kişilik nüfusu olduğu kaydedilmiştir.
Köyün önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Günümüzde hala Boşnak nüfusundan oluşan köyde sürekli olarak yaşayan grubu yaşlılar oluşturmaktadır. Genç kesim, yazları çalışmak amacıyla köye gelmektedir. Köyün dışında yaşamış olup belli bir yaşa gelmiş köylüler, köye geri dönüş yaparak köye geri yerleşmektedir.
Köyün yerleşimi (planı ve açıklamaları): Planlı bir yerleşimi olan köyde eski köy evleri, köy meydanında yer alan köy kahvesi etrafında şekillenmektedir. Sözlü görüşmelerde tek katlı yapılan ilk köy evlerinin 50-60 tane olduğu ve köy kahvesi etrafında yerleştirildiğinden bahsedilmiştir. Köylü tarafından toplanma alanı olarak da kullanılan köy meydanı cami ve eski köy kahvesi çevresinden oluşmaktadır. Günümüz köy meydanında ayrıca caminin yanında bulunan düğün salonu da yer almaktadır. Köyün kendine ait bir mezarlığı bulunmaktadır.
İhsaniye köyünün ilk camisi II. Sultan Abdülhamit tarafından taştan inşa edilmiş, 1950 yılında yaşanan depreme kadar hizmet vermiştir. Osmanlı arşiv belgelerinde anlatılan İhsaniye köyündeki caminin inşa edilmesi süreci ve inşaat maliyetine ilişkin ödeme talebinden Osmanlı Devleti’nin göçmen yerleşimlerinde yalnızca iskan politikası yönetmediği ayrıca dini ve sosyal yapıların kurulmasına da katkı sağladığı görünmektedir. Deprem sonrası hasar gören bu cami, 1952 yılında onarılmıştır. Sözlü görüşmelerde, eski caminin yerli tuğlalardan yapıldığı bilgisi paylaşılmıştır. Onarılan cami 17 Ağustos 1999 tarihindeki büyük depremin ardından yıkılmış, köy halkı tarafından kurulan dernek çabaları ile 2002 yılında eski caminin bulunduğu yerde yeni bir cami inşa edilmiştir. Caminin minaresi Bosnalı Abidin Büyükbayrak tarafından yaptırılmıştır.
1900’lü yıllarda kurulmuş olan eski köy kahvesi 1990’lı yılların başlarında yıkılmıştır. 2000’li yıllarda aynı yerine yeni köy kahvesi yapılmıştır. Sözlü anlatımlarda, boşluklu briketlerin içinin taş ile doldurulması ile yapılan yapının tek katlı olduğundan bahsedilmiştir.
Sözlü görüşmelerde köy mezarlığında Türkçe açıklamaları da bulunan eski mezar taşları bulunduğundan bahsedilmiştir. Bu mezarlığa 12 Eylül 1900 tarihinde vefat eden köyün kurucusu Hacı Ömer Ağa’nın gömüldüğü bilinmektedir.
Sözlü görüşme yapılan kişilerden birinin anlatımlarında eskiden köyde okul olmadığından, köyün çocuklarının Yalakdere’de bulunan mektebe taşımalı olarak gittiğinden, 1970-1980 yıllarından sonra caminin yakınına okul yapılması ile taşımalı eğitimin durduğundan bahsedilmiştir. Başka bir sözlü görüşme yapılan kişi eğitim konusunda, 1960 yıllarında 3 ay boyunca Hayriye’deki okula gittiğini söylemektedir. İhsaniye köyüne yapılan eski okulun, tek bir sınıfı bulunan tek katlı bir yapı olduğundan bahsedilmiştir. Ayrıca sözlü görüşmelere göre eskiden camisi olmayan Hayriye köyü de Cuma namazı için İhsaniye köyü camisine gelmektedir. Cami için İhsaniye’ye gelindiğini, okul için ise Hayriye’ye gidildiği anlatılmıştır.
Köydeki mevcut eski köy evlerinden koordinatları ve iç mekan analizleri için sahiplerinden izin alınan 2 örnek evin tespiti yapılmış ve yeri haritada işaretlenmiştir.
Köyün öne çıkan sosyo-kültürel ögeleri: İhsaniye; Boşnak kültürel değerlerini korumaya çalışan, Boşnak gelenek ve göreneklerine bağlı bir köydür. Boşnak kültürü de dahil olmak üzere birçok yörede kullanılan Dimya (Dimija), Boşnaklarla özleşmiş önemli bir kıyafet olup genellikle kına gecelerinde giyilmektedir.
Mutfak kültürü köyde devam etmektedir. Boşnak kültürünün simgelerinde biri olan Boşnak böreği gibi geleneksel yemekler, köy kıraathanesinde sipariş usulü köy kadınları tarafından pişirilerek satılmaktadır.
Büyük Marmara depremi sonrası Hacı Hafız İsmail Aydın, Muhtar Sedat Akbaba, Ömer Akbaba, Aziz Akkanat ve Muzaffer Küçükturan tarafından kurulan “İhsaniye Köyü Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneği” köyün sosyal örgütleşme örneklerindendir.
